คลังความรู้ by Suwit – PAD K

นั่งดูการเมือง ของไทยยุค "ชินคอร์ป ฉาว" แล้วทำให้นึกถึง นิยายเรื่อง “เดอะ กิลเดด เอจ”The Gilded Age …แปลเป็นไทยได้ว่า “ยุคของ กิลเดด” …เขียนโดย มาร์ค ทเวน และ ชารลส์ ดัดลีย์ วอร์เนอร์ …เรื่องนี้นักเขียนทั้งสองได้ทำการสำรวจลึกลงไปถึงเศรษฐกิจ การเมือง และการคอร์รัปชั่นของอเมริกา ในสมัยศตวรรษที่ 19 …ตัวเอกของเรื่องคือ นายพันเอก เบอร์เรีย เซลเลอร์ และ ซีเนเตอร์ แอบเนอร์ ดิลเวอร์ธี ร่วมกันกินสินบนการสร้างทางรถไฟ …ทเวน และ วอร์เนอร์ ได้พรรณาให้เห็นภาพของอเมริกา ที่ดูเพียงผิวเผินแล้วเหมือนกับ อนาคตของชาติจะอู้ฟู่ มั่นคง เต็มไปด้วยความหวังและความรุ่มรวย แต่ลึกลงภายใต้เปลือกนอกนั้นเต็มไปด้วยการคอร์รัปชั่นและเรื่องอื้อฉาว

ในขณะเดียวกัน คำว่า "เดอะ กิลเดด เอจ" นี้ก็นำมาใช้เป็นคำเปรียบเทียบถึงการคอร์รัปชั่นระดับ "เมกกะ" ของพวกนักการเมืองเมริกันจนกระทั่งปัจจุบัน …

ในสมัยแรกๆ นั้นการคมนาคมขนส่งสินค้าส่วนใหญ่ในอเมริกานั้นจะส่งไปทางน้ำ เช่นทะเลมหาสมุทรหรือแม่น้ำ แต่เมื่อการปฏิวัติอุตสาหกรรมขยายตัวอย่างรวดเร็ว ระบบการคมนาคมขนส่งก็ต้องปกิวัติตามไปด้วย  ประเทศอเมริกาจึงได้รีบสร้างทางรถไฟเป็นการใหญ่ เพราะสามารถเข้าไปในทุกหนแห่ง เพื่อรองรับการขยายตัวทางเศรษฐกิจ โดยรัฐได้จัดตั้งวิสาหกิจการรถไฟขี้นมา ให้รัฐบาลท้องถิ่น นักธุรกิจที่ทำกิจการการขนส่งทางแม่น้ำ ทะเล และมหาสมุทร์ให้เงินกู้แก่เอกชนสร้างรางรถไฟ … 

ในปี 1862 และ 1864  รัฐบาลกลางได้ออกรัฐบัญญัติที่เรียกว่า Pacific Railway Acts ซึ่งอนุญาตให้รัฐบาลจ่ายเงินสนับสนุนโดยตรงให้บริษัทของเอกชนทำการสร้างระบบการรถไฟที่มีเครือข่ายทั้งประเทศ trans-continental  และตั้งกฏขี้นมาว่า …"ทุกๆไมล์ของรางรถไฟที่บริษัทได้สร้างขี้นนั้น รัฐบาลจะยกที่ดินของรัฐให้เป็นการตอบแทนมีความยาวถึง 20 ช่วง (ซึ่งเท่ากับ 12,000 เอเคอร์) ให้เป็นกรรมสิทธิ์ ซึ่งบริษัทจะเอาไปทำอะไรก็ได้แล้วแต่จะเห็นควร นอกจากนั้นรัฐยังการ์รันตีที่จะจ่ายเงินให้อีก ไมล์ละ $48,000 เป็นค่าตอบแทนการสร้างรางรถไฟในบริเวณภูเขา อีกยังได้สัญญาว่าในจะให้กู้เงินสนับสนุนดอกเบี้ยต่ำกว่าตลาดมีระยะเวลากู้ ยืมยาวถึง 30 ปี…

ผลก็คือ ภายในปี 1890 บริษัทลงทุนยักษ์ใหญ่สร้างทางรถไฟเชื่อมต่อกันข้ามทวีปได้ถึง 5 สายที่ทั่วประเทศ …   
 
ระหว่างปี 1872 -1873 มีผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของสหภาพการรถไฟ รวมตัวกันจัดตั้งบริษัทขี้นมาเรียกว่า เครดิต โมบิเลียร์ แห่งอเมริกา …Credit Mobilier of America … ตั้งขึ้นมาแล้วพวกเขาก็ให้สัญญาจ้างกับบริษัทตนเอง พวกเขาได้ขายหุ้นราคาถูกหรือไม่ก็ให้หุ้นฟรีกับนักการเมืองที่มีอำนาจเพื่อ แลกเปลี่ยนกับการเซ็นอนุมัติสัญญา …มันเป็น “ดีล” ที่ทำกำไรงามสำหรับพวกสมาชิกสภาคองเกรส เพราะพวกเขาแค่เซ็นอนุมัติเงินสนับสนุนของรัฐบาลที่เป็นค่าสร้างทางรถไฟ ก็ทำให้พวกเขาได้เงินตอบแทนมหาศาล …

แต่เมื่อหนังสือพิมพ์ นิวยอร์ค ซัน นำเรื่องมาเปิดเผย ว่ามีประธานสภาราษฏร ชองพรรครีพับลิกัน เจมส์ จี เบลน จาก เมน เกี่ยวข้องในเรื่องฉาวนี้ สภาคองเกรสจึงได้แต่งตั้งคณะกรรมการพิเศษขี้นสอบสวน และปรากฏว่า คดีอื้อฉาวครั้งนี้ได้ทำลายอนาคตนักการเมืองให้ดับลงไปหลายต่อหลายราย

อ่านแล้วจะเห็นว่าไม่มีอะไรต่างกันกับประเทศไทยยุคนี้เลยใช่ไหมคะ? …. เมกกะโปรเจค เมกกะโปรเจค เมกกะโปรเจค และการสัมปะทาน ต่างๆ การให้การสนับสนุน และการลดหย่อนภาษี …ล้วนแล้วแต่เป็นการออกหรือแก้กฏหมายเพื่อเอื้อประโยชน์บริษัทเอกชน(ซึ่งก็เป็นของตนเองและพวก)ทั้งสิ้น  …การสร้างรถใต้ดินรถไฟฟ้า 5 สาย …ขยายถนนหนทางสู่เมืองและชนบทเป็นเหมือนใยแมงมุม .. นักการเมืองกับเมกกะคอร์รัปชั่น …ฯ …

ผู้เขียนเห็นข้อแตกต่างอยู่ข้อเดียวคือ …ที่อเมริกานั้นระบบความยุติธรรม นั้นสามารถเอาคนที่กระทำผิดมาลงโทษได้ แต่ประเทศไทย ศาลสถิตยุติธรรมไร้ความหมาย ประชาชนได้แต่นั่งทำตาปริบๆ ดูพวกนักการเมืองขี้โกงทั้งกินทั้งขายประเทศชาติไปฟรีๆ ….

คิดแล้วเศร้านะคะ!!!

คิมค่ะ ….

 
 
Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

กุมภาพันธ์ 2006
พฤ อา
« ม.ค.   มี.ค. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728  

Blog Stats

  • 37,222 hits

Top Clicks

  • ไม่มี
%d bloggers like this: